Een van de mooiste woorden in onze taal vind ik ‘verwondering’. Geen woordenboek dat bij de uitleg verder komt dan dat het (een soort) verbazing is. Jammer toch en alweer een duidelijk signaal dat je in onze taal kunt worden ingesnoerd in beperkingen. We verbazen ons ongetwijfeld vaak in deze bizarre wereld. Daar is ook alle reden voor. Maar hoe vaak verwonder je je? Hoe vaak zie je het wonder voor je ogen en doorleef je dat in je gevoel? Hoe vaak beleef je een nieuwe, mooie en prettige ervaring die je blij maakt. Blij dat het juist jou overkomt?

Verwondering in Zuid-Afrika

Afgelopen weken was ik op reis in Zuid-Afrika en ik heb me vele keren verwonderd. De wonderen van een geweldig land met prachtige mensen lagen voor het oprapen en dienden zich steeds weer aan. De zwarte taxichauffeur bijvoorbeeld die ondanks zijn verschrikkelijke ervaringen tijdens de apartheid niet alleen Nelson Mandela, maar ook toenmalig president De Klerk een held noemde. Of de verwondering dat witte en zwarte schoolkinderen innig samen kletsen, spelen en werken, terwijl er tegelijkertijd nog legio dorpen en gebieden zijn waar je als anders gekleurde niet welkom bent. Op de grens van verwondering en verbazing heb ik ervaren dat de organisatie, service en gastvrijheid op alle plekken het beste was waar Zuid-Afrikaners leiding gaven. De plaatsen waar we Nederlands of Westers management of eigenaren troffen konden hier niet aan tippen.

Je echt kunnen verdiepen in de ander

Je in de ander verplaatsen en je niet laten leiden door je eigen ego of eigen belangen maakte het grote verschil. Voor Zuid-Afrikaners is het vanzelfsprekend dat ze er alles aan doen om het jou naar de zin te maken en jou je doelen te laten halen. Vakantiedoelen in dit geval, maar ik kan de verleiding niet weerstaan een vergelijking te maken met ons dagelijkse leiderschap. Of we nu professioneel leidinggeven of we doen dit in een vereniging of zelfs in ons gezin, steeds weer blijkt hoe moeilijk het is ons echt in de ander te verdiepen. Om een inspirerend leider te zijn. Om ons ego en onze angsten opzij te zetten. Die zorgen alleen maar voor verkramping, egocentrisme en de (nood)greep naar macht om zelf te overleven. De ander wordt middel in plaats van doel.

Innerlijk bewustzijn en eenvoud

Hoe mooi zou het zijn als we dit niet nodig hebben. Als we in ons leiderschap kunnen bijdragen aan de groei en ontwikkeling van anderen. Als je je verwondert over de motivatie, ontwikkeling en groei van de ander en… van jezelf! In mijn boek Eenvoud voor gevorderden neem ik je mee op je eigen reis naar de eenvoud in leiderschap. Maar verwar eenvoud niet met simplisme. Eenvoud is het resultaat van een lange weg en leidt uiteindelijk tot je eigen schoonheid. Eenvoud is de hoogste tree van de ladder. Simplisme de onderste. Mijn wens is dat het lezen en bekijken van mijn boek een mooie verwondering bij je oproept.

 

Ook gepubliceerd op inspirerendleven.nl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: